حديث باقري در هر قطري از اقطار منتشر گشت، تا به جائي كه جابر جُعْفي كه از موثّقين راويان و أعاظم ناقلين أحاديث ميباشد، تنها از او هفتاد هزار حديث نقل نموده است. جابر از حاملين علوم اهل البيت بوده است. وَ عِلْمُهُمْ صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لاَيَحْتَمِلُهُ إلاَّ نَبِيٌّ أوْ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ أوْ مُومِنٌ امْتَحَنَ اللهُ قَلْبَهُ لِلاْءيمَانِ همان طور كه در نصّ حديث وارد شده است.
(اين احاديث بسيار است و با تعبيرات مختلفي وارد است و به حدّ استفاضه ميرسد آنها را مجلسي - رضوان الله عليه - در ج 1، از «بحار» طبع كمپاني از ص 117 تا ص 126 تحت عنوان «باب إنَّ حديثهم: صعبٌ مستصعبٌ و انّ كلامهم ذو وجوه كثيرة و فضل التّدبّر في أخبارهم و التّسليم لهم و النّهي عن ردّ أخبارهم» آورده است. صَعْب به حيوان سركش و شموس گويند كه كسي نميتواند بر آن سوار گردد در مقابل ذلول كه مراد از آن حيوان رام است. و مُسْتَصْعب حيواني را گويند كه چون آن را ببينند از آن فرار كنند از شدّت حدّت و بيم گزند آن. و معني حديث اين طور ميشود: به درستي كه حديث ما سخت و مشكل و غيرقابل دسترس و نيز سخت و مشكل شمرده شده و غيرقابل دسترسي انگاشته شده ميباشد بهطوري كه هيچ كس نميتواند آن را متحمّل گردد و بردارد مگر آنكه فرشتة مقرّبي باشد و يا پيامبر مرسلي و يا بندة مومني كه خداوند قلب او را به تحمّل ايمان آزمايش نموده باشد. ما در دورة علوم و معارف اسلام در قسمت 2 «امام شناسي» در ج 5 از مطبوع ص 109 تا ص 111 در متن بعضي از اين اخبار را ذكر نموديم و در تعليقه نيز توضيح بيشتري داده شده است.)